Fransa'daki Bordeaux Üniversitesi araştırmacılarının yaptığı çalışmada, 1988-2018 yıllarında 65 yaş üstündeki 3 bin 777 kişi incelendi.

Katılımcılar "hiç yalnız olmayanlar", "ara sıra yalnızlık yaşayanlar" ile "kronik yalnızlık yaşayanlar" olmak üzere üç gruba ayrıldı.

Çalışmada kronik yalnızlık grubundakilerin yüzde 49'unda demans gelişti.

Bu oran ara sıra yalnızlık yaşayanlarda yüzde 34, hiç yalnızlık yaşamayanlarda yüzde 33 olarak kaydedildi.

İstatistiksel analizler, kronik yalnızlığın hiç yalnızlık hissetmeyenlere kıyasla demans riskini yüzde 38 artırdığını, ara sıra yaşanan yalnızlığın ise risk üzerinde belirgin bir etkisinin bulunmadığını gösterdi.

Bordeaux Halk Sağlığı Merkezinden kıdemli araştırmacı Karine Peres, konuya dair basına yaptığı yazılı açıklamada, "Çoğu insan yaşamının bir döneminde yalnızlık yaşıyor ancak demans riskini artırabilecek olan, yalnızlığın kronik ve kalıcı hale gelmesi. Bu ayrım çok önemli." ifadelerini kullandı.

Peres, kronik yalnızlığın, uzun süreli stres ve bağışıklık sistemine olumsuz etkisiyle iltihaplanmayı tetiklediğini söyledi.

Yalnızlığın ayrıca fiziksel etkinliğin azalması ve kötü beslenmeyle ilişkili olduğuna işaret eden Peres, bunların da demans için risk etkeni olan kalp-damar hastalıkları ve diyabeti tetiklediğini belirtti.

Araştırmanın başyazarı Bordeaux Üniversitesinden Yvanna Simon ise "Sağlık çalışanları, sosyal hizmet uzmanları ve politika yapıcılar, toplumsal risk göstergesi olarak yalnızca birlikte yaşama durumuna odaklanmamalı, kişilerin bağ kurma ve yalnızlık konusundaki kendi algılarını da hesaba katmalı." değerlendirmesinde bulundu.

Araştırmanın bulguları, "Aging&Mental Health" dergisinde yayımlandı.